{{all}}

 

بازار فارکس
 

بازار ارز (با نام فارکس یا FX) بازار مبادله ارزهای خارجی است. بازار فارکس بزرگ‌ترین بازار معاملات در جهان است و معاملاتی که در آن انجام می‌شود بر همه چیز تأثیر می‌گذارد، از قیمت پوشاک وارداتی از چین گرفته تا مبلغی که برای یک نوشیدنی در هنگام تعطیلات در کشور دیگری می‌پردازید.

تمرین رایگان فارکس 

بازار فارکس چیست؟

بازار فارکس به فعالان آن، مانند بانک‌ها و افراد، امکان خرید، فروش یا مبادله ارزها را برای اهداف پوشش‌دهی ریسک و سفته‌بازی می‌دهد. بازار ارز (فارکس) بزرگ‌ترین بازار مالی در جهان است و از بانک‌ها، شرکت‌های تجاری، بانک‌های مرکزی، شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری، صندوق‌های تأمینی، کارگزاران خرده‌فروشی بازار فارکس و سرمایه‌گذاران خرد تشکیل شده است.

بازار فارکس تحت سلطه یک بازار واحد نیست، بلکه یک شبکه جهانی از رایانه‌ها و کارگزاران از سراسر جهان است. کارگزاران بازار فارکس نیز به‌عنوان بازارساز عمل می‌کنند و ممکن است قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی را برای جفت ارزی که با رقابتی‌ترین پیشنهاد در بازار متفاوت است، ارسال کنند.

بازار فارکس از دو سطح تشکیل شده است: بازار بین بانکی و بازار خارج از بورس (OTC).

بازار بین بانکی جایی است که بانک‌های بزرگ ارزها را برای اهدافی مانند پوشش ریسک، تعدیل ترازنامه و از طرف مشتریان معامله می‌کنند. از سوی دیگر، بازار فرابورس جایی است که افراد از طریق پلتفرم‌ها و کارگزاران آنلاین تجارت می‌کنند.

از صبح دوشنبه در آسیا تا بعد از ظهر جمعه در نیویورک، بازار فارکس یک بازار 24 ساعته است، یعنی یک شبه تعطیل نمی‌شود. بازار فارکس از یکشنبه ساعت 5 بعد از ظهر باز می‌شود و مجددا آغاز به کار می‌کند.

بازار فارکس با بازارهایی مانند سهام، اوراق قرضه و کالاها که همگی برای یک دوره زمانی بسته می‌شوند متفاوت است. با این حال، مانند بسیاری از موارد دیگر، استثناهایی در بازار فارکس نیز وجود دارد. برخی از ارزهای بازارهای نوظهور برای مدتی در طول روز معاملات بسته می‌شوند.

تاریخچه‌ی بازار فارکس

تا جنگ جهانی اول، ارزها به فلزات گرانب‌ها مانند طلا و نقره متصل بودند. سپس، پس از جنگ جهانی دوم، این سیستم فروپاشید و قرارداد برتون وودز جایگزین آن شد. این توافق منجر به ایجاد سه سازمان بین المللی برای تسهیل فعالیت‌های اقتصادی در سراسر جهان شد. این سازمان‌ها به شرح زیر بودند:

صندوق بین المللی پول (IMF)

موافقتنامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت (GATT)

بانک بین المللی بازسازی و توسعه (IBRD)

این سیستم جدید همچنین طلا را با دلار آمریکا به‌عنوان ارزهای بین المللی جایگزین کرد. دولت ایالات متحده قول داده است که از عرضه دلار با ذخایر معادل طلا پشتیبانی کند. اما سیستم برتون وودز در سال 1971 زمانی که رئیس جمهور ایالات متحده، ریچارد نیکسون تعلیق موقت تبدیل دلار به طلا را اعلام کرد، غیر فعال شد. ارزها اکنون در انتخاب خود آزاد هستند و ارزش آن‌ها بر اساس عرضه و تقاضا در بازار فارکس تعیین می‌شود.

انواع بازارهای فارکس

سه نوع کلیدی از بازارهای فارکس عبارتند از: نقدی، فوروارد و آتی.

بازار فارکس نقدی

بازار فارکس نقدی، مبادله فوری ارز بین خریداران و فروشندگان با نرخ ارز فعلی است. بازار نقدی بخش عمده‌ای از معاملات ارز را تشکیل می‌دهد. شرکت‌کنندگان کلیدی در بازار نقدی شامل بانک‌های تجاری، سرمایه‌گذاری و مرکزی و همچنین دلالان، دلالان و سفته‌بازان هستند.

بانک‌های تجاری و سرمایه‌گذاری بزرگ بخش عمده‌ای از معاملات نقدی را تشکیل می‌دهند و نه تنها برای خودشان، بلکه برای مشتریان‌شان نیز معامله می‌کنند.

بازار فارکس فوروارد

در بازارهای فوروارد، دو طرف توافق می‌کنند که یک ارز را با قیمت و مقدار تعیین‌شده در تاریخ آینده معامله کنند. وقتی معامله انجام می‌شود، هیچ پولی رد و بدل نمی‌شود. دو طرف این نوع قراردادها می‌توانند شرکت‌ها، افراد، دولت‌ها یا موارد مشابه باشند.

بازارهای فوروارد برای پوشش ریسک مفید هستند. از جنبه نزولی، بازارهای آتی فاقد معاملات متمرکز هستند و نسبتاً نقدشونده نیستند (زیرا فقط دو طرف وجود دارند). همچنین، ریسک طرف مقابل نیز وجود دارد.

بازار فارکس آتی (فیوچر)

بازارهای آتی از نظر عملکرد پایه مشابه بازارهای فوروارد هستند. با این حال، تفاوت بزرگ این است که بازارهای آینده از مبادلات متمرکز استفاده می‌کنند. در بازار فارکس آتی به لطف مبادلات متمرکز، هیچ خطری از سوی طرف مقابل وجود ندارد. این کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که بازارهای آینده، به‌خصوص در مقایسه با بازارهای آتی دارای نقدشوندگی بالایی هستند.

بازیکنان بزرگ در بازار فارکس

دلار آمریکا تا حد زیادی پرمعامله ترین ارز در بازار فارکس است. دومین ارز با بیش‌ترین میزان معامله یورو و سومی ین ژاپن است. شرکت سرمایه‌گذاری جی‌پی مورگان چیس (JPMorgan Chase) بزرگ‌ترین معامله‌گر در بازار فارکس است. چیس 10.8 درصد از سهم بازار فارکس جهانی را در اختیار دارد. آن‌ها سه سال است که رهبر بازار هستند. شرکت سرمایه‌گذاری UBS با 8.1 درصد از سهم بازار در رتبه دوم قرار دارد. شرکت‌های XTX Markets، Deutsche Bank و Citigroup رتبه‌های باقی‌مانده در بین پنج رتبه اول را تشکیل داده اند.

تجارت فارکس چیست؟

در ساده‌ترین حالت، معاملات در بازار فارکس مشابه صرافی‌هایی است که ممکن است هنگام سفر به خارج از کشور انجام دهید: در بازار فارکس یک معامله‌گر ارزی را می‌خرد و ارز دیگری را می‌فروشد، و نرخ ارز دائماً بر اساس عرضه و تقاضا در نوسان است.

ارزها در بازار فارکس مبادله می‌شوند، که یک بازار جهانی است که از دوشنبه تا جمعه 24 ساعته باز است. تمام معاملات بازار فارکس در فرابورس (OTC) انجام می‌شود، به این معنی که هیچ صرافی فیزیکی وجود ندارد (مشابه آنچه که برای خرید و فروش سهام وجود دارد) و یک شبکه جهانی از بانک‌ها و سایر موسسات مالی بر بازار نظارت دارند.

اکثریت قریب به اتفاق فعالیت‌های تجاری در بازار فارکس بین معامله‌گران نهادی، مانند افرادی که برای بانک‌ها، مدیران صندوق‌ها و شرکت‌های چند ملیتی کار می‌کنند، رخ می‌دهد. این معامله‌گران لزوماً قصد ندارند خودشان ارزها را تصاحب کنند. آن‌ها ممکن است صرفاً در مورد نوسانات آتی نرخ ارز گمانه زنی کنند یا سرمایه خودشان را در برابر آن محافظت کنند.

برای مثال، یک معامله‌گر بازار فارکس اگر معتقد باشد ارزش دلار تقویت می‌شود، ممکن است دلار آمریکا بخرد (و یورو بفروشد). بنابراین، می‌تواند در آینده میزان یورو بیش‌تری بخرد. در همین حال، یک شرکت آمریکایی با عملیات اروپایی می‌تواند در صورت تضعیف یورو از بازار فارکس به‌عنوان پوششی استفاده کند، به این معنی که ارزش درآمد کسب‌شده در آنجا کاهش می‌یابد.

مقایسه‌ی مبادله‌ی ارز در بازار فارکس و سایر معاملات معمولی

تجارت ارز در بازار فارکس به‌طور قابل توجهی با تجارت سایر دارایی‌های مالی در بازار متفاوت است. برخی از ویژگی‌های منحصر به‌فرد بازار فارکس وجود دارد که این بازار را از دیگر بازارها بسیار متمایز می‌کند. در این بخش، ما ویژگی‌ها‌ی بازار فارکس را فهرست کرده‌ایم و چگونگی تأثیرگذاری این ویژگی‌ها بر توانایی فرد برای تجارت در بازار را شرح می‌دهیم.

مبادله‌ی ارزها به‌صورت جفت ارز

بزرگ‌ترین تفاوت بین بازار فارکس و سایر بازارها این است که شما مجبور نیستید انتخاب کنید که بخرید یا بفروشید. به‌طور پیش فرض، شما همیشه هر دو را به‌طور همزمان انجام می‌دهید. در بازار فارکس هر زمان که معامله‌ای انجام می‌دهید، همیشه یک ارز را می‌خرید و دیگری را می‌فروشید.

علت این است که در بازار فارکس ارزها همیشه به‌صورت جفت معامله می‌شوند. دلیل این امر بسیار ساده است. در بازار سهام وقتی سهامی را می‌فروشید آن را با پول مبادله می‌کنید. در بازار فارکس، پول خود کالایی است که معامله می‌شود.

بنابراین، شما به‌سادگی یک نوع پول را با نوع دیگری مبادله می‌کنید. پولی را که می‌دهید فروخته شده و آن پولی را که در ازای آن می‌پذیرید، خریدار می‌دانید. اکثر سرمایه‌گذاران مبتدی برای درک این واقعیت که بازار فارکس مستلزم خرید و فروش همزمان ارز است، مشکل دارند.

بازار فارکس فاقد صرافی متمرکز است

بازارهای سهام در سرتاسر جهان فعالیت می‌کنند زیرا یک نهاد حاکمیتی متمرکز وجود دارد. این نهاد اغلب مبادله نامیده می‌شود. این نهاد تمام معاملاتی که در بازار انجام می‌شود را تنظیم می‌کند و همچنین یک مکانیسم موثر پیشگیری از ریسک را فراهم می‌کند. مبادله تضمین می‌کند که همه طرف‌هایی که وارد یک تجارت می‌شوند به تعهدات خود عمل می‌کنند. آن‌ها این کار را از طریق مکانیسم‌های کاهش خطر انجام می‌دهند.

با این حال، در بازار فارکس، هیچ صرافی متمرکزی وجود ندارد. این به این دلیل است که یک صرافی با توجه به وسعت و گستردگی تجارت فارکس که در جهان اتفاق می‌افتد، کارکرد آن غیرممکن است. نداشتن صرافی پیامدهای خاصی دارد. به‌عنوان مثال، هر کسی که در بازار فارکس معامله می‌کند، با خطرات طرف مقابل مواجه است. این بدان معنی است که معامله‌گران در بازار فارکس باید اطمینان حاصل کنند که با طرف‌هایی وارد معامله می‌شوند که در نهایت پرداخت را انجام می‌دهند. هیچ نهاد متمرکزی وجود ندارد که ریسک را برای آن‌ها کاهش دهد.

معاملات بدون کمیسیون در بازار فارکس

یکی دیگر از ویژگی‌های مهم بازار فارکس این است که هیچ کارگزاری در این بازار وجود ندارد و در نتیجه کمیسیون نیز وجود ندارد. بازار فارکس توسط مارکرهایی اداره می‌شود که مظنه‌های دو طرفه را ارائه می‌دهند. تفاوت بین قیمت خرید و فروش آن‌ها اسپرد نامیده می‌شود و این همان چیزی است که واسطه‌ها در بازار فارکس به دست می‌آورند.

بازار فارکس هیچ کارگزاری ندارد که کمیسیون ثابت دریافت کند. حتی واسطه‌ها در بازار فارکس اگر ریسک‌هایی را متحمل شوند، پاداش دریافت می‌کنند، یعنی برای مدت کوتاهی ارز نوسان را نگه دارند تا بتوانند خریدار دیگری پیدا کنند.

نقش دوگانه بانک‌های مرکزی

بانک‌های مرکزی همه کشورها شرکت‌کنندگان اصلی در بازار فارکس هستند. اولاً، این مؤسسات دارای پشتوانه سرمایه عظیم هستند. آن‌ها قدرت مالی کل کشورها را پشت سر دارند و در صورت نیاز می‌توانند به‌طور قابل توجهی بازار را تحت تأثیر قرار دهند. ثانیاً، آن‌ها می‌توانند کالای اساسی مورد معامله را کنترل کنند.

به‌عنوان مثال، فدرال رزرو می‌تواند دلار آمریکا را در بازار فارکس بخرد یا بفروشد. از طرف دیگر، فدرال رزرو تنها نهادی در جهان است که قدرت ایجاد دلارهای بیش‌تر و در نتیجه تأثیرگذاری بر بازار فارکس را دارد.

بنابراین، بانک‌های مرکزی نقش دوگانه‌ای در بازار فارکس دارند. از یک طرف، آن‌ها مانند بقیه در بازار مشارکت دارند. از سوی دیگر، آن‌ها تأثیر نامناسبی بر کالای مورد معامله دارند. از این رو، اقدامات بانک‌های مرکزی به‌دقت توسط سایر فعالان بازار فارکس رصد می‌شود، زیرا بانک‌های مرکزی غول‌هایی هستند که می‌توانند بازار را به دلخواه بسازند یا شکست دهند.

اگرچه مواردی وجود داشته است که افراد یا بانک‌های خصوصی بر بانک‌های مرکزی در بازار چیره شده اند. جورج سوروس (George Soros)، تاجر میلیاردر ارز از این نظر شناخته‌شده است. معاملات او زمانی بانک انگلستان را به هم ریخته است و بنابراین او به‌عنوان مردی که بانک انگلستان را شکست داده است، شناخته می‌شود.

 

بازار فارکس فاقد مقررات است

نکته مهم دیگر در رابطه با بازار فارکس این است که هیچ مقرراتی در این بازار وجود ندارد. بنابراین، اگر کسی اطلاعات داخلی در مورد ارزهای مورد معامله را به دست آورد و از آن برای به دست آوردن مبلغ هنگفتی استفاده کرد، هیچ عواقب قانونی نخواهد داشت.

موارد مشکوک بسیاری وجود داشته است که در آن سرمایه‌گذاران خصوصی ظاهراً از اطلاعات داخلی بازارها برای کشتار در چند جلسه معاملاتی استفاده کرده اند. حتی زمانی که نام آن‌ها آشکار شد، هیچ اقدامی انجام نشد، زیرا بازار فارکس هیچ نهاد نظارتی‌ای ندارد.

همچنین از آنجایی که هیچ نهاد نظارتی در بازار فارکس وجود ندارد، هیچ محدودیتی برای تجارت وجود ندارد. این در مورد این واقعیت صدق می‌کند که حداکثر مقدار صعود یا نزولی وجود ندارد که یک ارز خاص بتواند در یک روز مشخص ببیند. به‌علاوه، محدودیتی برای میزان پولی که افراد می‌توانند یکجا در بازار فارکس سرمایه‌گذاری کنند وجود ندارد.

بنابراین، بازار فارکس آزادی معاملات نامحدود را فراهم می‌کند. با این حال، این آزادی گاهی هزینه دارد، که این هزینه به معنای افزایش ریسک نکول طرف مقابل است.

نحوه معامله ارزها در بازار فارکس

در بازار فارکس به همه‌ی ارزها یک کد سه حرفی، که بسیار شبیه نماد سهام است، اختصاص داده می‌شود. در حالی که بیش از 170 ارز در سراسر جهان وجود دارد، دلار آمریکا در اکثر معاملات بازار فارکس دخیل است. بنابراین، دانستن کد آن بسیار مفید است: USD.

دومین ارز محبوب در بازار فارکس، یورو است، ارزی که در 19 کشور اتحادیه اروپا پذیرفته شده است (کد: EUR).

سایر ارزهای اصلی، به‌ترتیب محبوبیت، عبارتند از: ین ژاپن (JPY)، پوند بریتانیا (GBP)، دلار استرالیا (AUD)، دلار کانادا (CAD)، فرانک سوئیس (CHF) و دلار نیوزلند. (NZD).

تمام معاملات بازار فارکس به‌صورت ترکیبی از دو ارز در حال مبادله بیان می‌شود. هفت جفت ارز زیر، که به‌عنوان عمده شناخته می‌شوند، حدود ۷۵ درصد از معاملات در بازار فارکس را تشکیل می‌دهند:

  •  USD/EUR (یورو/دلار آمریکا)
  • USD/JPY (ین ژاپن/دلار آمریکا)
  • GBP/USD (دلار آمریکا/ پوند استرلینگ)
  • AUD/USD (دلارآمریکا/دلار استرالیا)
  • USD/CAD (دلار کانادا/ دلار استرالیا)
  • USD/CHF (فرانک سوییس/ دلار آمریکا)
  • NZD/USD (دلار آمریکا/ دلار نیوزلند)

نحوه قیمت‌گذاری معاملات در بازار فارکس

هر جفت ارز نشان‌دهنده نرخ فعلی مبادله دو ارز است. در اینجا نحوه تفسیر این اطلاعات با استفاده از EUR/USD، یا نرخ مبادله یورو به دلار، به‌عنوان مثال آمده است:

  • واحد پول سمت چپ (یورو) ارز پایه است.
  • واحد پول سمت راست (دلار آمریکا) ارز مظنه است.
  • نرخ مبادله نشان‌دهنده این است که چه مقدار از ارز مظنه برای خرید 1 واحد از ارز پایه مورد نیاز است. در نتیجه، ارز پایه همیشه به‌صورت 1 واحد بیان می‌شود، در حالی که ارز مظنه بر اساس بازار فعلی و میزان مورد نیاز برای خرید 1 واحد از ارز پایه متفاوت است.
  • اگر نرخ مبادله EUR/USD  معادل ۱.۲ باشد، به این معنی است که 1 یورو 1.20 دلار می‌خرد (یا به عبارت دیگر، خرید 1 یورو 1.20 دلار هزینه خواهد داشت).
  • وقتی نرخ مبادله افزایش می‌یابد، به این معنی است که ارزش ارز پایه نسبت به ارز مظنه افزایش یافته است (زیرا 1 یورو دلار آمریکا را بیش‌تر می‌خرد). برعکس، اگر نرخ مبادله کاهش یابد، به این معنی است که ارزش ارز پایه کاهش یافته است.

یک نکته مهم: در بازار فارکس جفت ارزها معمولاً ابتدا با ارز مبنا و در مرحله دوم با ارز مظنه ارائه می‌شوند، اگرچه یک قرارداد تاریخی برای نحوه بیان برخی از جفت ارزها وجود دارد. به‌عنوان مثال، تبدیل USD به EUR به عنوان EUR/USD ذکر شده است، اما برای USD/EUR این چنین نیست.

سه راه برای تجارت در بازار فارکس

بیش‌تر معاملات بازار فارکس به‌منظور مبادله ارز (همانطور که ممکن است در صرافی در حین سفر انجام دهید) انجام نمی‌شود، بلکه بیش‌تر برای حدس و گمان در مورد تغییرات قیمت در آینده است، دقیقاً مانند معاملات سهام. مشابه معامله‌گران سهام، معامله‌گران در بازار فارکس تلاش می‌کنند ارزهایی را خریداری کنند که فکر می‌کنند ارزش آن‌ها نسبت به سایر ارزها افزایش می‌یابد، یا از شر ارزهایی که پیش‌بینی می‌کنند قدرت خرید آن‌ها کاهش می‌یابد خلاص شوند.

سه روش مختلف برای تجارت در بازار فارکس وجود دارد که معامله‌گران با اهداف متفاوت را در خود جای می‌دهد:

  • بازار فارکس نقدی: این بازار اصلی فارکس است که در آن جفت ارزها مبادله می‌شوند و نرخ‌های مبادله در همان لحظه بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شوند.
  • بازار فوروارد: معامله‌گران بازار فارکس می‌توانند به جای انجام یک معامله در حال حاضر، یک قرارداد الزام‌آور (خصوصی) با معامله‌گر دیگری منعقد کنند و نرخ ارز را برای مقدار ارز توافق‌شده در تاریخ آینده ثبت کنند.
  • بازار آتی (فیوچر): به‌طور مشابه، معامله‌گران می‌توانند یک قرارداد استاندارد را برای خرید یا فروش مقدار از پیش تعیین‌شده ارز با نرخ مبادله‌ای خاص در تاریخی در آینده انتخاب کنند. این کار در صرافی انجام می‌شود.

بازارهای آتی و فیوچر عمدتاً توسط معامله‌گرانی در بازار فارکس استفاده می‌شود که می‌خواهند در برابر تغییرات قیمت آتی در یک ارز سفته‌بازی یا پوشش‌دهی کنند. نرخ ارز در این بازارها بر اساس آنچه در بازار نقدی اتفاق می‌افتد تعیین می‌شود، که بزرگ‌ترین بازار فارکس است و اکثر معاملات فارکس در آن انجام می‌شود.

مزایا و معایب تجارت در بازار فارکس

تجارت در بازار فارکس دارای مزایای کلیدی است، اما این نوع معاملات فاقد معایب نیست. در ادامه به بررسی مزایا و همچنین معایب انجام معامله در بازار فارکس می‌پردازیم.

مزایای تجارت در بازار فارکس

یکی از بزرگ‌ترین مزایای معاملات بازار فارکس عدم محدودیت و انعطاف‌پذیری ذاتی است. حجم معاملات بسیار زیاد است و بازارها تقریباً ۲۴ ساعته باز هستند. با این کار، افرادی که شغل‌هایی با ساعات کاری غیرمنعطف دارند نیز می‌توانند در معاملات شبانه یا آخر هفته‌ها (بر خلاف بازار سهام) شرکت کنند.

در مورد گزینه‌های معاملاتی موجود، مقدار زیادی اختیار وجود دارد. صدها جفت ارز در بازار فارکس وجود دارد و انواع مختلفی از قراردادها مانند قراردادهای آتی یا لحظه‌ای وجود دارد. هزینه‌های معاملات عموماً در مقایسه با سایر بازارها بسیار پایین است و اهرم مجاز در میان تمام بازارهای مالی بالاترین است که می‌تواند سود (و همچنین زیان) را افزایش دهد.

معایب تجارت در بازار فارکس

در بازار فارکس، ریسک‌های اهرمی وجود دارد. در واقع، همان اهرمی که مزایایی را ارائه می‌دهد، می‌تواند ریسک نیز به‌همراه داشته باشد. معاملات فارکس مقادیر زیادی اهرم را می‌پذیرد. اهرم مجاز 20 تا 30 برابر است و می‌تواند بازدهی بزرگ را ارائه دهد، اما همچنین می‌تواند به معنای زیان‌های بزرگ سریع باشد.

اگرچه این واقعیت که بازار فارکس تقریباً 24 ساعت در روز کار می‌کند می‌تواند برای برخی مثبت باشد، اما به این معنی است که برخی از معامله‌گران باید از الگوریتم‌ها یا برنامه‌های معاملاتی برای محافظت از سرمایه‌گذاری خود در زمان‌هایی که از بازار دور هستند استفاده کنند.

این موضوع به ریسک‌های عملیاتی می‌افزاید و می‌تواند هزینه‌ها را افزایش دهد. نقطه ضعف اصلی دیگر ریسک طرف مقابل است، جایی که تنظیم بازارهای فارکس می‌تواند دشوار باشد، زیرا این بازار بین المللی است که تقریباً دائماً معامله می‌شود. هیچ صرافی مرکزی وجود ندارد که معامله را تضمین کند، به این معنی که ممکن است ریسک نکول وجود داشته باشد.

ریسک‌های انجام معاملات در بازار فارکس

از آنجایی که معاملات بازار فارکس نیاز به اهرم دارد و معامله‌گران از حاشیه (مارجین) استفاده می‌کنند، خطرات بیش‌تری برای معاملات بازار فارکس نسبت به سایر انواع دارایی‌ها وجود دارد. قیمت ارز به‌طور مداوم در نوسان است، اما مقادیر نوسان بسیار کم است. به این معنی که معامله‌گران برای کسب درآمد باید معاملات بزرگ (با استفاده از اهرم) انجام دهند.

این اهرم در صورتی که یک معامله‌گر یک شرط‌بندی برنده داشته باشد،‌عالی است. زیرا می‌تواند سود را افزایش دهد. با این حال، می‌تواند زیان‌ها را حتی از مبلغ اولیه وام گرفته شده بیش‌تر کند. علاوه بر این، اگر ارزش یک ارز بیش از حد کاهش یابد، کاربران اهرمی خود را به روی مارجین فراخوان باز می کنند، که ممکن است آن‌ها را مجبور کند اوراق بهادار خریداری‌شده خود را با وجوه قرض گرفته شده با مقادیری ضرر بفروشند.

خارج از زیان‌های احتمالی، هزینه‌های مبادله نیز می‌تواند افزایش یابد و احتمالاً به تجارت سودآوری تبدیل شود. علاوه بر همه این‌ها، باید به خاطر داشته باشید که کسانی که ارزهای خارجی را در بازار فارکس معامله می‌کنند، ماهی‌های کوچکی هستند که در حوضچه‌ای از معامله‌گران ماهر و حرفه‌ای شنا می‌کنند.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار در مورد کلاهبرداری بالقوه یا اطلاعاتی که می‌تواند برای معامله‌گران جدید گیج‌کننده باشد هشدار می‌دهد.

شاید یک نکته‌ی مثبت بازار فارکس این باشد که تجارت فارکس در بین سرمایه‌گذاران فردی چندان رایج نیست. در واقع، ارقام DailyForex نشان می‌دهد که تجارت خرده فروشی (معمولاً تجارت توسط افراد غیرحرفه‌ای) تنها 5.5 درصد از کل بازار فارکس جهانی را تشکیل می‌دهد. برخی از کارگزاران آنلاین بزرگ حتی معاملات بازار فارکس را ارائه نمی‌دهند.

علاوه بر این، از معدود معامله‌گران خرده‌فروشی که در معاملات بازار فارکس شرکت می‌کنند، اکثر آن‌ها برای کسب سود با فارکس تلاش می‌کنند.

طی بررسی‌های انجام‌شده، مشخص شد که به‌طور متوسط ​​71 درصد از معامله‌گران خرده‌فروشی در بازار فارکس پول‌شان از دست داده اند. این امر تجارت فارکس را تبدیل به یک استراتژی می‌کند که اغلب بهتر است به متخصصان واگذار شود.

چرا تجارت بازار فارکس برای مصرف کنندگان متوسط اهمیت دارد؟

در حالی که یک سرمایه‌گذار معمولی احتمالاً نباید در بازار فارکس دست و پا بزند، آنچه در آنجا اتفاق می‌افتد همه ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد. فعالیت بلادرنگ در بازار نقدی بر مبلغی که برای صادرات پرداخت می‌کنیم و هزینه سفر به خارج از کشور را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برای مثال، اگر ارزش دلار آمریکا نسبت به یورو تقویت شود، سفر به خارج از کشور (دلارهای آمریکا می‌تواند یورو بیش‌تری بخرد) و کالاهای وارداتی (از ماشین گرفته تا لباس) ارزان‌تر خواهد بود. از طرف دیگر، زمانی که دلار ضعیف می‌شود، سفر به خارج از کشور و واردات کالا گران‌تر می‌شود (اما شرکت‌هایی که کالا به خارج صادر می‌کنند سود خواهند برد).

اگر قصد خرید بزرگ یک کالای وارداتی را دارید، یا قصد دارید به خارج از ایالات متحده سفر کنید، خوب است که مراقب نرخ ارز تعیین شده توسط بازار فارکس باشید.

فعالان بازار فارکس

برخلاف بازار سهام، بازار ارز به سطوح دسترسی تقسیم می‌شود. در راس بازار فارکس بازار بین بانکی قرار دارد که از بزرگ‌ترین بانک‌های تجاری و دلالان اوراق بهادار تشکیل شده است. در بازار بین بانکی، اسپردها، که تفاوت بین قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی هستند، تیغ تیز هستند و برای بازیگران خارج از دایره داخلی شناخته شده نیستند.

تفاوت بین قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی با پایین‌آمدن سطوح دسترسی افزایش می‌یابد (برای مثال از 0 به 1 پیپ تا 1 تا 2 پیپ برای ارزهایی مانند EUR). این اتفاق به دلیل حجم است. اگر یک معامله‌گر بتواند تعداد زیادی از معاملات را برای مبالغ زیاد تضمین کند، می‌تواند تفاوت کم‌تری بین قیمت پیشنهادی و درخواستی را درخواست کند که به آن اسپرد بهتر گفته می‌شود.

سطوح دسترسی که بازار ارز خارجی را تشکیل می‌دهند، با اندازه «خط» (مقدار پولی که با آن معامله می‌کنند) تعیین می‌شود. بازار بین بانکی رده بالای 51 درصد از کل معاملات را تشکیل می‌دهد. از آنجا به بعد، بانک‌های کوچک‌تر، و به دنبال آن شرکت‌های بزرگ چند ملیتی (که نیاز به پوشش ریسک و پرداخت حقوق کارکنان در کشورهای مختلف دارند)، صندوق‌های تامینی بزرگ، و حتی برخی از بازارسازان خرده فروشی در بازار فارکس حضور دارند.

به گفته گالاتی (Galati) و ملوین (Melvin)، صندوق‌های بازنشستگی، شرکت‌های بیمه، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و سایر سرمایه‌گذاران نهادی از اوایل دهه 2000 نقش مهمی را در بازارهای مالی به‌طور کلی، و در بازار فارکس به‌طور خاص ایفا کرده اند.

علاوه بر این، او خاطرنشان می‌کند، صندوق‌های تامینی به‌طور قابل توجهی طی دوره‌ی سال‌های 2001-2004 از نظر تعداد و اندازه کلی رشد کرده اند. بانک‌های مرکزی نیز در بازار فارکس مشارکت می‌کنند تا ارزها را با نیازهای اقتصادی خود هماهنگ کنند.

شرکت‌های تجاری در بازار فارکس

بخش مهمی از بازار فارکس ناشی از فعالیت‌های مالی شرکت‌هایی است که به دنبال ارز برای پرداخت کالا یا خدمات هستند. شرکت‌های تجاری معمولاً مقادیر نسبتاً کمی را در مقایسه با معاملات بانک‌ها یا سفته‌بازان معامله می‌کنند و معاملات آن‌ها اغلب تأثیر کوتاه‌مدتی بر نرخ‌های بازار دارد.

با این وجود، جریان‌های تجاری عامل مهمی در جهت‌گیری بلندمدت نرخ ارز یک ارز هستند. برخی از شرکت‌های چندملیتی (MNC) زمانی که موقعیت‌های بسیار بزرگ تحت پوشش قرار می‌گیرند، می‌توانند تأثیر غیرقابل پیش‌بینی داشته باشند، و دلیل آن مواجهه‌هایی است که به‌طور گسترده توسط سایر فعالان بازار شناخته‌شده نیست.

بانک‌های مرکزی در بازار فارکس

بانک‌های مرکزی ملی نقش مهمی در بازار ارز دارند. آن‌ها سعی می‌کنند عرضه پول، تورم و/یا نرخ‌های بهره را کنترل کنند و اغلب نرخ‌های هدف رسمی یا غیررسمی برای ارزهای خود دارند. آن‌ها می‌توانند از ذخایر ارزی اغلب قابل توجه خود برای ایجاد ثبات در بازار استفاده کنند.

با این وجود، اثربخشی «سفته‌بازی تثبیت‌کننده» از سوی بانک‌های مرکزی در بازار فارکس اثبات‌شده نیست. زیرا اگر بانک‌های مرکزی مانند سایر معامله‌گران زیان زیادی وارد کنند، ورشکست نمی‌شوند. همچنین، هیچ مدرک قانع کننده‌ای وجود ندارد که نشان دهد آن‌ها واقعاً از تجارت در بازار فارکس سود می‌برند.

تثبیت ارز

تثبیت ارز، نرخ ارز روزانه تعیین‌شده توسط بانک ملی هر کشور است. ایده این است که بانک‌های مرکزی از زمان تثبیت و نرخ ارز برای ارزیابی رفتار ارز خود استفاده کنند. تثبیت نرخ ارز نشان‌دهنده‌ی ارزش واقعی تعادل در بازار است. بانک‌ها، دلال‌ها و معامله‌گران از نرخ‌های ثابت به‌عنوان شاخص روند بازار فارکس استفاده می‌کنند.

تنها انتظار یا شایعه مداخله ارزی بانک مرکزی ممکن است برای تثبیت ارز کافی باشد. با این حال، مداخله تهاجمی ممکن است چندین بار در سال در کشورهایی با رژیم ارز شناور مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، بانک‌های مرکزی همیشه به اهداف خود نمی‌رسند. منابع ترکیبی بازار می‌تواند به‌راحتی بر هر بانک مرکزی غلبه کند.

چندین سناریو از این نوع در فروپاشی مکانیسم نرخ ارز اروپا در سال‌های 1992-1993 و در زمان‌های اخیر در آسیا مشاهده شد.

 

شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری در بازار فارکس

شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری (که معمولاً حساب‌های بزرگی را به نمایندگی از مشتریان مدیریت می‌کنند، مانند صندوق‌های بازنشستگی و موقوفات) از بازار ارز برای تسهیل معاملات در اوراق بهادار خارجی استفاده می‌کنند. به‌عنوان مثال، یک مدیر سرمایه‌گذاری که دارای سبد سهام بین المللی است، برای پرداخت هزینه خرید اوراق بهادار خارجی، باید چندین جفت ارز خارجی را خریداری کند و سپس بفروشد.

برخی از شرکت‌های مدیریت سرمایه‌گذاری همچنین دارای عملیات‌های تخصصی‌تری برای پوشش ارز هستند که با هدف ایجاد سود و همچنین محدود کردن ریسک، مواجهه ارزی مشتریان را مدیریت می‌کنند.

در حالی که تعداد این نوع شرکت‌های تخصصی بسیار کم است، بسیاری از آن‌ها دارای ارزش زیادی از دارایی‌های تحت مدیریت هستند. بنابراین می‌توانند معاملات بزرگی در بازار فارکس ایجاد کنند.

خرده‌فروشان ارز

معامله‌گران خرده‌فروشی انفرادی بخش رو به رشد بازار فارکس را تشکیل می‌دهند. در حال حاضر به‌صورت غیرمستقیم از طریق دلال‌ها یا بانک‌ها مشارکت می‌کنند. کارگزاران خرده‌فروشی، در حالی که تا حد زیادی در ایالات متحده توسط کمیسیون معاملات آتی کالا و انجمن ملی آتی کنترل و تنظیم می‌شوند، قبلاً مورد اتهام تقلب دوره‌ای ارز خارجی قرار گرفته‌اند.

برای رسیدگی به این موضوع، در سال 2010 NFA (انجمن ملی فیوچرز) اعضای خود را که در بازار فارکس معامله می‌کنند ملزم به ثبت نام به‌عنوان مثال (یعنی CTA فارکس به جای CTA) کرد. آن دسته از اعضای NFA که به‌طور سنتی مشمول حداقل الزامات سرمایه خالص هستند، FCMs و IBs، در صورت معامله در فارکس، مشمول حداقل سرمایه خالص بیش‌تری هستند.

تعدادی از کارگزاران ارز از بریتانیا تحت مقررات سازمان خدمات مالی فعالیت می‌کنند که در آن تجارت ارز با استفاده از حاشیه بخشی از صنعت تجارت مشتقات خارج از بورس است، که شامل قراردادهایی برای مابه التفاوت و شرط‌بندی اسپرد مالی است.

دو نوع اصلی از کارگزاران خرده فروشی بازار فارکس وجود دارد که فرصت معاملات ارزی سفته‌بازانه را ارائه می‌دهند: کارگزاران و دلالان یا سازندگان بازار. کارگزاران با جستجوی بهترین قیمت در بازار برای سفارش خرده‌فروشی و معامله از طرف مشتری خرد، به‌عنوان نماینده مشتری در بازار گسترده‌تر فارکس عمل می‌کنند.

آن‌ها علاوه بر قیمتی که در بازار فارکس به دست می‌آید، کمیسیون یا «مارک آپ» می‌گیرند. در مقابل، دلال‌ها یا بازارسازان معمولاً در معامله در مقابل مشتری خرده‌فروش نقش اصلی را ایفا می‌کنند و قیمتی را که مایل به معامله با آن هستند، نقل می‌کنند.

شرکت‌های ارزی غیر بانکی در بازار فارکس

شرکت‌های ارزی غیر بانکی مبادلات ارزی و پرداخت‌های بین المللی را به افراد و شرکت‌های خصوصی ارائه می‌دهند. این‌ها به‌عنوان «کارگزاران بازار فارکس» نیز شناخته می‌شوند، اما از این جهت متمایز هستند که معاملات سفته‌بازی را ارائه نمی‌دهند، بلکه مبادله ارزی را با پرداخت‌ها ارائه می‌کنند (یعنی معمولاً یک ارز فیزیکی به حساب بانکی تحویل داده می‌شود).

تخمین زده می شود که در بریتانیا، 14 درصد از نقل و انتقالات/پرداخت‌های ارزی از طریق شرکت‌های مبادلات ارز خارجی انجام می‌شود. نقطه فروش این شرکت‌ها معمولاً این است که نرخ ارز بهتر یا پرداخت‌های ارزان‌تری نسبت به بانک مشتری ارائه می‌کنند.

تفاوت این شرکت‌ها با شرکت‌های انتقال پول/حواله در این است که عموماً خدمات با ارزش بالاتری ارائه می‌دهند. حجم معاملات انجام‌شده در بازار فارکس از طریق شرکت‌های ارزی در هند به حدود 2 میلیارد دلار آمریکا در روز می‌رسد که با هیچ بازار ارزی توسعه یافته‌ای که شهرت بین المللی دارد رقابت مطلوبی ندارد، اما با ورود شرکت‌های ارزی آنلاین، بازار به شدت کاهش می‌یابد.

حدود 25 درصد از نقل و انتقالات/پرداخت‌های ارزی در هند از طریق شرکت‌های ارزی غیربانکی در بازار فارکس انجام می‌شود. اکثر این شرکت‌ها از USP با نرخ ارز بهتری نسبت به بانک‌ها استفاده می‌کنند. آن‌ها توسط FEDAI (اتحادیه معامله‌گران ارز خارجی در هند) تنظیم می‌شوند و هر معامله در ارز خارجی توسط قانون مدیریت ارز، کنترل می‌شود.

شرکت‌های انتقال پول/حواله و صرافی‌ها در بازار فارکس

شرکت‌های انتقال پول/شرکت‌های حواله در بازار فارکس، انتقال‌های کم‌ارزش با حجم بالا را عموماً توسط مهاجران اقتصادی به کشور خود انجام می‌دهند. در سال 2007، تخمین زده شد که 369 میلیارد دلار حواله وجود دارد (افزایش 8 درصدی نسبت به سال قبل).

چهار بازار بزرگ خارجی (هند، چین، مکزیک و فیلیپین) 95 میلیارد دلار دریافت می‌کنند. بزرگ‌ترین و شناخته‌شده‌ترین ارائه‌دهنده یعنی وسترن یونیون (Western Union) با 345000 نمایندگی در سراسر جهان است و پس از آن صرافی امارات متحده عربی قرار دارد. این اسکناس‌ها معمولاً در فرودگاه‌ها و ایستگاه‌ها یا در مکان‌های توریستی قرار دارند و امکان مبادله اسکناس‌های فیزیکی از یک ارز به ارز دیگر را فراهم می‌کنند.

آن‌ها از طریق بانک‌ها یا شرکت‌های ارزی غیربانکی به بازارهای ارز دسترسی پیدا می‌کنند.

اصطلاحات پرکاربرد در بازار فارکس

بازارهای مالی اصطلاحات خاص خود را دارند. بازار فارکس نیز از این قاعده مستثنی نیست و تعدادی اصطلاح دارد که ممکن است با سایر بازارهای مالی مشترک باشند، اما به معنای مفاهیم متفاوتی در بازار فارکس است.

همچنین، برخی از کلمات کاملا منحصر به فرد برای فارکس هستند. در این بخش نگاه دقیق‌تری به اصطلاحات بازار فارکس داریم.

ارزهای پایه و مظنه

در بازارهای سهام و اوراق قرضه می‌توان اوراق بهادار را فروخت. این بدان معناست که آن‌ها می‌توانند امنیت خود را به پول تبدیل کنند. با این حال، در بازار فارکس، شخص در حال خرید و فروش پول است. بنابراین، معامله چگونه کار می‌کند؟

در بازار فارکس، فرد به‌طور همزمان ارزها را می‌خرد و می‌فروشد. این به این معنی است که شخص یک نوع ارز را با دیگری مبادله می‌کند. بنابراین، قیمت ارزها همیشه به‌صورت جفت نقل می‌شود. قیمت نشان‌دهنده واحد پول اول است که فرد حاضر است برای ارز دوم بپردازد. از آنجایی که قیمت همیشه بر حسب ارز اول ذکر می‌شود، به‌عنوان ارز پایه از آن یاد می‌شود.

ارز دیگری که در این جفت ذکر شده است، ارز مظنه است. به‌عنوان مثال در یک جفت USD/EUR، دلار ایالات متحده به‌عنوان ارز پایه نامیده می‌شود، در حالی که یورو را ارز مظنه می‌نامند.

پوزیشن‌های بلند و کوتاه در بازار فارکس

درست مانند بازارهای اوراق قرضه و سهام، بازار فارکس نیز به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا موقعیت‌های خرید و فروش را داشته باشند. با این حال، معنای موقعیت‌های خرید و فروش در بازار فارکس با دیگر بازارها متفاوت است.

این موضوع همچنان به این دلیل است که ارزها به صورت جفتی معامله می‌شوند. از این رو، سرمایه‌گذاران جدید سردرگم می‌شوند. آن‌ها نمی‌دانند که چه اتفاقی می‌افتد زمانی که یک موقعیت طولانی می‌شود و کوتاه‌بودن یک موقعیت به چه معناست.

در بازار فارکس طولانی‌بودن یک موقعیت به این معنی است که شما واحدهای ارز پایه را می‌خرید و واحدهای ارز متقابل را می‌فروشید. وقتی یکی از قبل موقعیت طولانی داشته باشد و به طولانی‌شدن ادامه دهد، گفته می‌شود که مدت طولانی‌تری ادامه می‌دهد.

به‌عنوان مثال، اگر بخواهید برای مدت طولانی روی جفت USD/EUR بروید، باید دلار را بخرید و یورو را در بازار بفروشید. به‌طور مشابه، در بازار فارکس کوتاه‌آمدن از یک موقعیت به این معنی است که شما واحدهای ارز پایه را در حین خرید واحدهای ارز متقابل می‌فروشید. افزودن به موقعیت کوتاه به‌عنوان کوتاه‌تر شدن گفته می‌شود. بنابراین اگر بخواهید جفت USD/EUR را کوتاه بیاورید، باید دلار را بفروشید و همزمان یورو را خریداری کنید.

همچنین بازگشت به موقعیت صفر از یک موقعیت طولانی یا کوتاه به‌عنوان مربع‌کردن نامیده می‌شود. اگر شما در یک موقعیت بلند مدت هستید، باید به فروش برسانید، در حالی که اگر در یک موقعیت کوتاه هستید، باید برای فروش بخرید.

Bid، Ask و اسپرد در بازار فارکس به چه معناست؟

بازار فارکس توسط بازارسازان اداره می‌شود. آن‌ها یک بازار دو طرفه برای همه ارزها در همه زمان‌ها فراهم می کنند. بنابراین، آن‌ها قیمت خرید و فروش را ارائه می‌دهند. قیمتی که آن‌ها مایل به خرید هستند همیشه کم‌تر از قیمتی است که مایل به فروش هستند.

این تفاوت به‌منظور جبران ریسکی است که با نگهداری یک دارایی ناپایدار برای یک دوره زمانی نامشخص می‌پذیرند. به قیمتی که آن‌ها مایل به خرید هستند، قیمت پیشنهادی (Bid) نامیده می‌شود، در حالی که قیمتی که در آن مایل به فروش هستند، قیمت درخواستی (Ask) نامیده می‌شود.

تفاوت بین این دو را تفاوت قیمت پیشنهاد و درخواست می‌نامند، یا گاهی اوقات به‌سادگی به عنوان اسپرد نامیده می‌شود.

لات

این اصطلاح اغلب در هنگام معامله مشتقات بازار فارکس استفاده می‌شود. قراردادهای آتی بازار فارکس همیشه اندازه ثابتی دارند. به‌عنوان مثال، قراردادهای دلار آمریکا ممکن است در مضرب 5000 دلار موجود باشد.

بنابراین هر قرارداد 5000 دلاری به‌عنوان یک لات نامیده می‌شود. از این رو، اگر بخواهید در آینده 25000 دلار بخرید، باید 5 لات خریداری کنید. ارزهای مختلف دارای اندازه‌های مختلف لات موجود هستند. سازندگان بازار برای ارزهایی که نقدینگی بالاتری دارند، انعطاف ‌ذیری بیش‌تری ارائه می‌دهند.

پیپ

پیپ حداقل مقداری است که مظنه ارز می‌تواند حرکت کند. پیپ معمول به 1/10000 ارز مظنه اشاره دارد. این بدان معنی است که یک ارز باید حداقل 0.00001 درصد تغییر کند تا تأثیری بر قیمت‌های نقل شده در بازار فارکس داشته باشد.

پیپ‌ها به بخشی از زبان معامله‌گران بازار فارکس تبدیل شده اند. تغییرات در قیمت‌ها و حتی سود به دست آمده بر حسب پیپ بیان می‌شود. با این حال، از آنجایی که پیپ می‌تواند به مقدار متغیر پول اشاره داشته باشد، برای درک آنچه که در حال انتقال است نیاز به تجربه‌ی معامله در بازار فارکس ضروری است.

تاریخ انقضا و رول اور یا سود تمدید (Rollover)

تاریخ انقضا در بازار فارکس تاریخی است که در آن طرفین معامله برای تسویه حساب‌های خود توافق می‌کنند. این بدان معنی است که موقعیت‌های باز همه قراردادهای مشتقه به‌طور خودکار در تاریخ انقضا بسته می‌شوند.

بنابراین زمانی که قراردادها به تاریخ ارزش نزدیک‌تر می‌شوند، نوسان‌پذیرتر می‌شوند. همچنین، در بسیاری از موارد، معامله‌گران بازار فارکس تصمیم به لغو قرارداد خود می‌گیرند. این بدان معنی است که آن‌ها تصمیم می‌گیرند قراردادهای خود را در تاریخ انقضای بعدی به جای تاریخ انقضای فعلی تسویه کنند. برای انجام این کار، هر دو طرف باید به توافق برسند و سپس باید هزینه‌هایی بر اساس تفاوت نرخ بهره هر دو ارز پرداخت شود که سود تمدید نامیده می‌شود.

اصطلاحات بیش‌تری وجود دارد که اغلب در بازار فارکس استفاده می‌شود. با این حال، این اصطلاحات ممکن است به استراتژی‌های مورد استفاده در بازار اشاره داشته باشند که در قسمت‌های بعدی این مقاله به آن‌ها می‌پردازیم.

به‌طور خلاصه، تجارت فارکس واژگان خاص خود را دارد که باید به آن عادت کرد.

معرفی چند استراتژی موثر برای تجارت در بازار فارکس

شرکت در معاملات بازار فارکس فرصتی برای شرکت در یک بازار جهانی با پتانسیل قابل توجه است. فارکس به‌دلیل محبوبیت خود در بین معامله‌گران روزانه، حتی برای سودهای سریع نیز شهرت پیدا کرده است.

در حقیقت، بازار فارکس به اندازه هر بازار جهانی دیگری پیچیده و رقابتی است. اگر به‌دنبال شروع معامله در بازار تبادل ارزهای خارجی هستید، برای کسب موفقیت به‌صورت مداوم، باید بازار را بشناسید و استراتژی معاملاتی خود را اصلاح کنید.

روش‌های مختلفی برای تجارت در بازار فارکس وجود دارد، بنابراین، مهم است که رویکردی را انتخاب کنید که با سطح تجربه، اهداف و زمینه مورد نظر شما سازگار باشد. در ادامه، ما اصول، مزایا و معایب چند استراتژی محبوب معاملات فارکس را برای کمک به شما در یافتن تناسب ایده‌آل خود بیان کرده ایم.

۱. تجارت روند

تجارت روند یکی از مطمئن‌ترین و ساده‌ترین استراتژی‌های معاملاتی فارکس است. همانطور که از نام آن پیداست، این نوع استراتژی شامل معامله در جهت روند فعلی قیمت است. به‌منظور انجام موثر این کار، معامله‌گران ابتدا باید جهت، مدت و قدرت روند کلی را شناسایی کنند. همه این عوامل به معامله‌گران می‌گوید که روند فعلی چقدر قوی است و چه زمانی ممکن است بازار برای معکوس شدن آماده شود.

در استراتژی معامله‌ی روند، معامله‌گر نیازی به دانستن جهت یا زمان دقیق معکوس ندارد. آن‌ها به‌سادگی باید بدانند که چه زمانی باید از موقعیت فعلی خود خارج شوند تا سود و ضرر خود را محدود کنند.

حتی زمانی که یک بازار در حال روند است، نوسانات قیمتی کوچکی وجود دارد که خلاف جهت روند غالب است. به همین دلیل، معاملات روند به نفع یک رویکرد بلند مدت شناخته‌شده به‌عنوان معاملات موقعیتی است.

هنگام سرمایه‌گذاری در جهت یک روند قوی، یک معامله‌گر باید آمادگی تحمل زیان‌های کوچک را داشته باشد و بداند که سود آن‌ها در نهایت تا زمانی که روند فراگیر ادامه دارد، از ضررها پیشی می‌گیرد. به دلایل واضح، معامله‌گران روند طرفدار بازارهای پرطرفدار یا بازارهایی هستند که با قابلیت پیش‌بینی نسبی بین آستانه خرید و فروش بیش از حد در نوسان هستند.

معاملات روند به معامله‌گران نیاز ندارد که بدانند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. برای انجام معاملات روند در بازار فارکس تنها درک آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد اهمیت دارد. به این ترتیب، استراتژی تجارت روند قابل اعتمادتر و سازگارتر است.

با این حال، برای معامله موثر، مهم است که قبل از وارد شدن به یک موقعیت، جهت و قدرت یک روند جدید را تأیید کنید. اگرچه ممکن است شما اولین کسی نباشید که وارد معامله می شوید، اما صبور بودن در نهایت شما را از خطرات غیر ضروری محافظت می‌کند.

۲. معاملات موقعیت

معاملات موقعیتی یک استراتژی است که در آن معامله‌گران موقعیت خود را در یک دوره زمانی طولانی، از چند هفته تا چند سال،‌ حفظ می‌کنند. این رویکرد به‌عنوان یک استراتژی معاملاتی بلندمدت، از معامله‌گران می‌خواهد که دیدگاهی کلان از بازار فارکس داشته باشند و نوسانات بازار کوچک‌تری را که با موقعیت آن‌ها مقابله می‌کند، حفظ کنند.

موفقیت یا شکست معاملات موقعیت در بازار فارکس به درک معامله‌گر از بازار مورد نظر و توانایی آن‌ها در مدیریت ریسک بستگی دارد. برای قفل کردن سود در فواصل زمانی منظم (و در نتیجه کاهش ضررهای احتمالی)، برخی از معامله‌گران موقعیت استفاده از استراتژی معاملاتی هدف را انتخاب می‌کنند.

۳. تجارت محدوده

استراتژي تجارت محدود مبتنی بر مفهوم حمایت و مقاومت است. در نمودار اقدام قیمت، سطوح حمایت و مقاومت را می‌توان به‌عنوان بالاترین و پایین‌ترین نقطه‌ای که قیمت قبل از معکوس شدن در جهت مخالف به آن می‌رسد، شناسایی کرد. این سطوح حمایت و مقاومت با هم یک محدوده معاملاتی براکتی ایجاد می‌کنند.

در یک بازار پرطرفدار، قیمت به شکستن سطوح مقاومت قبلی با ایجاد یک الگوی حمایت و مقاومت پلکانی ادامه می‌دهد (تشکیل اوج‌های بالاتر در یک روند صعودی، یا پایین‌تر در یک روند نزولی). با این حال، در یک بازار متغیر، قیمت در یک الگوی جانبی حرکت می‌کند و بین آستانه‌های حمایت و مقاومت تعیین‌شده در براکت باقی می‌ماند.

هنگامی که قیمت به سطح بیش خرید (مقاومت) می‌رسد، معامله‌گران بازار فارکس پیش‌بینی می‌کنند که قیمت در جهت مخالف معکوس شود و بفروشند. به‌طور مشابه، هنگامی که قیمت به سطح فروش بیش از حد (حمایت) نزدیک می‌شود، سیگنال خرید در نظر گرفته می‌شود.

در نهایت، اگر قیمت از این محدوده تعیین شده عبور کند، ممکن است نشانه ای از شکل‌گیری روند جدیدی باشد. معامله‌گرانی که از استراتژي تجارت محدوده استفاده می‌کنند، کم‌تر علاقه‌ای به پیش‌بینی شکست‌ها (که معمولاً در بازارهای پرطرفدار رخ می‌دهند) دارند و بیش‌تر علاقه‌مند به بازارهایی هستند که بین سطوح حمایت و مقاومت، بدون اینکه در یک جهت برای یک دوره طولانی روند داشته باشند، در نوسان هستند.

داد و ستد نزول‌ها و جهش‌های بازارهای متنوع می‌تواند یک استراتژی ثابت و سودمند باشد. از آنجایی که معامله‌گران به‌جای پیش‌بینی، به دنبال سرمایه‌گذاری روی روند فعلی هستند، ریسک ذاتی کم‌تری در این استراتژي وجود دارد.

گفته می‌شود، زمان‌بندی بسیار مهم است. اغلب، یک دارایی برای مدت طولانی قبل از برگشت به سمت مقابل، بیش از حد خرید یا بیش از حد فروخته می‌شود. برای تحمل ریسک کم‌تر، معامله‌گران بازار فارکس باید منتظر بمانند تا وارد موقعیت جدیدی شوند تا زمانی که برگشت قیمت تایید شود.

۴. تجارت بر پایه‌ی اخبار

به عنوان یک بازار چند ملیتی، بازار فارکس تحت تأثیر رویدادهای اقتصادی جهانی است. درک رویدادهای اخبار اقتصادی و تأثیر بالقوه آن‌ها بر جفت ارز به معامله‌گران بازار کمک می‌کند تا حرکات کوتاه مدت (بین روزه یا چند روزه) بازار یا شکست را پیش‌بینی کنند.

رویدادهای خبری اصلی (برنامه ریزی شده) عبارتند از:

  1. تصمیمات نرخ بهره
  2. گزارش‌های اقتصادی در مورد نرخ بیکاری ملی، نرخ تورم، تولید ناخالص داخلی (GDP)، حقوق و دستمزد غیرکشاورزی، و تراز تجاری ملی
  3. نظرسنجی اعتماد مصرف‌کننده و کسب و کار

هیچ رویدادی ذاتا مهم‌تر از دیگری نیست. معامله‌گران بازار فارکس به جای تمرکز بر یک متغیر، رابطه بین آن‌ها را همزمان با شرایط فعلی بازار بررسی می‌کنند.

 

شایان ذکر است که بازار فارکس، مانند هر بازار تجارت جهانی دیگر، می‌تواند تحت تأثیر رویدادهای برنامه‌ریزی نشده و منحصر به فرد مانند بلایای طبیعی یا تغییرات سیاسی قرار گیرد. با این حال، این رویدادهای غیرمنتظره، شاخص‌های قابل اعتمادی برای استفاده در استراتژی معاملات پر پایه‌ی اخبار نیستند.

تجارت شکست‌های کوچک قیمت که در یک دوره زمانی کوتاه رخ می‌دهد پتانسیل سود بالایی دارد. البته ریسک بیش‌تری هم دارد. وقتی قیمت تثبیت می‌شود، نوسانات افزایش می‌یابد. اگر خیلی زود وارد یک معامله شوید، در صورتی که شکست فوراً اتفاق نیفتد یا تداوم نیابد، در معرض ریسک خارج شدن از معامله (و ضرر کردن) هستید.

زود وارد شدن بخشی از بازی است، اما زود وارد شدن می‌تواند بی‌پروایانه باشد. معامله‌گران باتجربه‌تر در بازار فارکس اغلب قبل از اقدام بر اساس قاطعیت منتظر تأیید شکست قیمت می‌مانند.

۵. تجارت نوسان

معاملات نوسانی در بازار فارکس یک استراتژی پیروی از روند است که هدف آن سرمایه‌گذاری بر افزایش کوتاه‌مدت حرکت قیمت است. این جهش‌ها و افت‌های کوچک‌تر ممکن است برخلاف جهت روند غالب باشد. بنابراین به چشم‌انداز بازار محدودتری نیاز دارد (بررسی نمودارهای قیمت ۱۵ دقیقه‌ای، ساعتی، روزانه و هفتگی به جای تحلیل روند کلی بازار).

از آنجایی که معاملات نوسانی مستلزم اقدام سریع و نظارت دقیق بر بازار است، معمولاً مورد علاقه معامله‌گران روزانه است که برای نظارت بر تغییرات لحظه به دقیقه قیمت در دسترس هستند. علی‌رغم اینکه این رویکرد به‌عنوان یک استراتژی معاملاتی کوتاه مدت طبقه‌بندی می‌شود، رویکرد تجارت نوسانی مستلزم آن است که معامله‌گران موقعیت خود را یک شبه حفظ کنند (برخلاف معاملات روزانه) و ممکن است موقعیت‌هایشان را هر بار چند هفته در یک معامله نگه دارند.

استراتژي معاملات نوسانی حرکت سریع قیمت را در یک محدوده قیمتی گسترده پیش‌بینی می‌کند، که هر دو عاملی که پتانسیل سود بالایی را نشان می‌دهند. اما سود بالقوه طبیعتاً با ریسک بیش‌تری همراه است.

حرکت قیمت می‌تواند به‌سرعت و بدون هشدار تغییر کند. بنابراین معامله‌گران نوسانی در بازار فارکس باید آماده‌ی واکنش فوری در هنگام تغییر حرکت باشند. برای کاهش خطرات حفظ موقعیت خود در یک شب، معامله‌گران نوسانی اغلب اندازه موقعیت خود را محدود می‌کنند.

اگرچه اندازه موقعیت کوچک‌تر حاشیه سود آن‌ها را محدود می‌کند، اما در نهایت معامله‌گران را از متحمل شدن زیان‌های قابل توجه محافظت می‌کند.

۶. استراتژي اسکالپینگ

اسکالپینگ یک استراتژی معاملاتی روزانه در بازار فارکس است که در آن معامله‌گران با هدف کاهش سودهای اندک از هر معامله، ارز خرید و فروش می‌کنند. در بازار فارکس، استراتژی‌های اسکالپینگ معمولاً مبتنی بر تحلیل مداوم حرکت قیمت و آگاهی از اسپرد است.

هنگامی که یک اسکالپر ارزی را با قیمت تقاضای فعلی خریداری می‌کند، با این فرض که قیمت به اندازه‌ای افزایش می‌یابد که اسپرد را پوشش دهد و به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا سود کمی داشته باشند، این کار را انجام می‌دهند.

با این حال، برای اینکه این استراتژی موثر باشد، معامله‌گر بازار فارکس باید منتظر بماند تا قیمت پیشنهادی بالاتر از قیمت اولیه اولیه افزایش یابد و قبل از نوسان مجدد قیمت، ارز را برگرداند.

از آنجایی که اسکالپرها در بازار فارکس بسیار به اسپرد متکی هستند، برای آن‌ها مهم است که با بازارسازانی که قیمت‌های پیشنهادی و درخواستی را برای یک ارز معین تعیین می‌کنند، رابطه خوبی داشته باشند.

اغلب، اسکالپرها برای دسترسی به اسپردهای پایین‌تر، حساب‌های معاملاتی حرفه‌ای با کارگزاران نگه می‌دارند. موفقیت آن‌ها همچنین به استفاده از یک پلتفرم با تأخیر کم بستگی دارد که قادر به اجرای چندین معامله در یک زمان با سرعت و دقت باشد.

اسکالپرها برای تعیین موقعیتی که باید اتخاذ کنند، از تحلیل تکنیکال و نرم افزار تشخیص الگو برای تأیید جهت و حرکت روند، مکان‌یابی شکست‌ها و واگرایی‌ها و شناسایی سیگنال‌های خرید و فروش در دوره هدف خود استفاده می‌کنند.

مانند سایر معامله‌گران روز بازار فارکس، اسکالپرها همچنین ممکن است رویدادهای اقتصادی را که احتمالاً بر حرکت کوتاه‌مدت قیمت تأثیر می‌گذارد، ردیابی کنند.

اگر تعداد معاملاتی که در طی روز انجام می‌دهید انگشت‌شمار است، کسب چند پیپ در هر معامله می‌تواند به‌سرعت به مبلغ قابل توجهی برسد. اما انجام چنین حجم وسیعی از معاملات نیز چالش‌های خاص خود را دارد.

برای هر معامله‌گری، مدیریت بیش از یک تجارت به این فرآیند پیچیدگی می‌افزاید. در چنین بازار پرنوسان و پرشتابی، ریسک‌ها افزایش می‌یابد. موفقیت به‌عنوان یک اسکالپر روزانه در بازار فارکس نیازمند تمرکز تزلزل‌ناپذیر، روحیه‌ی قوی و زمان‌بندی بی‌عیب و نقص است.

اگر یک معامله‌گر در خرید یا فروش تردید کند، می‌تواند پنجره سود خود را از دست بدهد و سرمایه‌اش کاهش یابد.

۷. استراتژي معاملات روزانه

معامله‌گران روزانه عنوان خود را تنها با تمرکز بر روی حرکات روزانه قیمت و سرمایه‌گذاری بر نوساناتی که در آن رخ می‌دهد به دست می‌آورند. این نوسانات کوچک بازار به جای شرایط اساسی بازار به سطح عرضه و تقاضای فعلی مربوط می‌شود.

معامله‌گران روزانه از انواع استراتژی‌های معاملاتی کوتاه مدت استفاده می‌کنند. برخی معاملاتی بر اساس اخبار انجام می‌دهند (با استفاده از تقویم‌ها و شاخص‌های اقتصادی) و تمرکز خود را بر اساس رویدادهای اقتصادی جهانی تغییر می‌دهند.

برخی دیگر ممکن است اسکالپرهایی باشند که همان دارایی را در روز معامله می‌کنند و با استفاده از تحلیل تکنیکال (مانند میانگین متحرک سریع و آهسته) حرکات قیمت در روز را تحلیل می‌کنند. اگر آن‌ها جهت کلی بازار را در یک روز مشخص درک کنند، می‌توانند روند را دنبال کنند و قبل از بسته شدن بازار از تمام موقعیت‌های خود خارج شوند.

وقتی حرکت قیمت را در چنین بازه زمانی کوتاهی تجزیه و تحلیل می‌کنید، به‌دلیل حجم نمونه کوچک و زمینه محدود، سیگنال‌های نادرست بیش‌تری ظاهر می‌شوند. تشخیص یک سیگنال نادرست و تأیید اعتبار تجزیه و تحلیل شما، به‌خصوص در زمانی که زمان حائز اهمیت باشد، ممکن است دشوار باشد.

به این دلایل، معمولاً معاملات روزانه نیاز به تجربه و آشنایی بیش‌تر با زیر و بم‌های بازار فارکس دارد. برای موفقیت، معامله‌گران روزانه باید مدیریت موثر پول را نیز انجام دهند و در صورت حرکت قیمت بر خلاف آن‌ها، آماده پاسخ‌گویی سریع باشند.

۸. استراتژی ریتریسمنت (Retracement)

استراتژي ریتریسمنت یا «اصلاح» در بازار فارکس به حالتی اشاره دارد که قیمت قبل از ادامه مسیر در جهت روند غالب، برای مدت کوتاهی جهت خود را معکوس می‌کند. معامله‌گران بازار فارکس از تحلیل تکنیکال برای شناسایی اصلاحات بالقوه و متمایز ساختن آن‌ها از معکوس‌ها استفاده می‌کنند (مواردی که قیمت تغییر جهت می‌دهد اما اصلاح نمی‌شود و روند جدیدی را تشکیل می‌دهد).

اگر معامله‌گر انتظار داشته باشد که یک افت موقت یا افزایش قیمت به‌صورت اصلاحی باشد، ممکن است تصمیم بگیرند با این فرض که روند غالب در نهایت ادامه خواهد داشت، موقعیت فعلی خود را حفظ کنند. از سوی دیگر، اگر آن‌ها انتظار داشته باشند که نوسانات بازار نشانه اولیه معکوس باشد، ممکن است تصمیم بگیرند که از موقعیت فعلی خود خارج شوند و مطابق با تغییر روند موقعیت جدیدی را آغاز کنند.

برای تمایز بین اصلاحات و برگشت‌ها، بسیاری از معامله‌گران بازار فارکس از نوعی تحلیل تکنیکال به نام فیبوناچی اصلاحی (بر اساس نسبت فیبوناچی) استفاده می‌کنند.

این اصل حکم می‌کند زمانی که قیمت به حداکثر نسبت فیبوناچی 61.8 درصد رسید، یک ریتریسمنت یا اصلاح به پایان می‌رسد. به همین دلیل، بسیاری از معامله‌گران از این نسبت 61.8 درصدی برای ثبت سفارش‌های سودآور یا توقف ضرر استفاده می‌کنند. معامله‌گرانی که هدفشان کسب سود در شکست روند هستند، از نسبت‌های فیبوناچی 38.2 درصد و 50.0 درصد به عنوان نقاط ورود و/یا سود استفاده می‌کنند.

اگرچه استفاده از فیبوناچی اصلاحی می‌تواند به شما کمک کند تعیین کنید که چه زمانی باید وارد معامله شوید و از آن خارج شوید و در چه موقعیتی قرار بگیرید، اما هرگز نباید از آن‌ها به‌صورت مجزا استفاده کرد.

موفق‌ترین معامله‌گران بازار فارکس که از استراتژی ریتریسمنت استفاده می‌کنند، سیگنال‌های شکست و برگشت را با استفاده از سایر اندیکاتورهای فنی مانند میانگین‌های متحرک، خطوط روند، نوسانگرهای مومنتوم و الگوهای کندل قیمت تأیید می‌کنند.

۹. استراتژی تجارت گرید (Grid)

استراتژی تجارت گرید در بازار فارکس یک تکنیک معاملاتی شکستی است که سعی می‌کند از روند جدیدی که شکل می‌گیرد، سرمایه‌گذاری کند. با این حال، برخلاف سایر استراتژی‌های معاملاتی شکست، تجارت گرید نیاز به دانستن اینکه روند به چه سمتی خواهد رفت را از بین می‌برد.

 

در استراتژی معاملاتی شبکه‌ای، معامله‌گران شبکه‌ای از سفارشات توقف بالا و پایین‌تر از قیمت فعلی ایجاد می‌کنند. این شبکه سفارشات اساساً تضمین می‌کند که بدون توجه به جهتی که قیمت حرکت می‌کند، یک سفارش مربوطه ایجاد می‌شود.

قبل از قراردادن دستور توقف خرید و فروش، معامله‌گران بازار فارکس ابتدا سطوح حمایت و مقاومت را شناسایی می‌کنند و از این محدوده پرانتزی به‌عنوان راهنمایی برای تنظیم سفارش‌ها در فواصل زمانی استاندارد استفاده می‌کنند.

سطوح حمایت و مقاومت را می‌توان با استفاده از تحلیل تکنیکال محاسبه کرد یا با رسم خطوط روند روی نمودار قیمت برای اتصال قله‌های قیمت (سطح مقاومت) و دره‌ها (سطح حمایت) تخمین زد. از آنجایی که تجارت شبکه‌ای در بازار فارکس نیازی به بینش در جهت شکست ندارد، می‌توان سفارش‌ها را زودتر از موعد انجام داد. به‌طور معمول، معامله‌گرانی که از استراتژی گرید استفاده می‌کنند، استراتژی خود را پس از بسته شدن بازار تعیین می‌کنند و به‌شیوه‌ای پیشگیرانه سفارشات را برای روز بعد ایجاد می‌کنند.

بارزترین مزیت این استراتژی این است که شما نیازی به دانستن مسیری که بازار در پیش خواهد داشت را ندارید و برای کسب سود نیاز نیست که دائما بازار را بررسی کنید.

اگرچه تجارت شبکه‌ای نیازی به اقدام فوری ندارد، با این حال، همچنان نیازمند نظارت دقیق است. اگر ارزش‌های سودآوری شما بلافاصله پس از باز شدن یک موقعیت آغاز نشود (یعنی روند معکوس شود یا قبل از ادامه در همان جهت دچار رکود شود)، می‌تواند شما را در برابر ضرر آسیب‌پذیر کند.

علاوه بر این ریسک، معامله‌گران بازار فارکس باید هزینه‌های ذاتی باز نگه داشتن موقعیت‌های متعدد را نیز مدیریت کنند. هنگامی که روند آشکار شد، مهم است که سفارشات معلق را در جهت مخالف ببندید تا در موقعیت‌هایی که سودآور نیستند، سود جمع‌آوری نشود.

 

اهمیت حفظ یک استراتژی منسجم در بازار فارکس

هر یک از استراتژی‌هایی که در بالا توضیح داده شد، دارای مزایا و مشکلات منحصر به‌فردی است. علاوه بر این که انتخاب می‌کنید کدام استراتژی را دنبال کنید، مهم است که تجربه و شرایط شخصی خود را در نظر بگیرید.

اگر تازه شروع به انجام تجارت در بازار فارکس کرده‌اید، استراتژی‌های معاملات روزانه که نیاز به اقدام سریع دارند و از شما می‌خواهند چندین معامله را در یک زمان مدیریت کنید، ممکن است محیط‌های یادگیری ایده‌آلی نباشند.

در عوض، یک استراتژی بلندمدت و ساده (مانند معاملات روند) را انتخاب کنید که به شما زمان لازم را برای یادگیری تحلیل تکنیکال، تمرین مدیریت هوشمند پول و تأمل در عملکردتان می‌دهد. یک استراتژی واحد نمی‌تواند برای تمام‌ معامله‌گران بازار فارکس ایده‌آل باشد.

همچنین، باید آگاه باشید که یک استراتژی برای هر بازاری مناسب و جوابگو نیست. برخی از استراتژی‌ها در بازارهای پرطرفدار بهتر عمل می‌کنند، در حالی که برخی دیگر در شرایط متغیر یا نوسان مؤثرتر هستند. برای درک بازاری که با آن سر و کار دارید کمی زمان بگذارید و تعیین کنید چه استراتژی‌هایی برای آن شرایط مناسب‌تر هستند.

در نهایت، به یاد داشته باشید که همه معامله‌گران، صرف نظر از اینکه چقدر آگاه هستند، ضرر را تجربه می‌کنند. وقتی در معامله‌ای ضرر می‌کنید، لزوماً به این معنی نیست که کار اشتباهی انجام داده اید یا رویکرد شما ناقص بوده است. با وجود اینکه تحلیل تکنیکال می‌تواند به شما در مدیریت ریسک و پاداش کمک کند و تصمیمات معاملاتی‌تان را ارتقا بخشد، اما هیچ تحلیلی نمی‌تواند آینده را با اطمینان 100 درصد پیش‌بینی کند.

به جای اینکه هر بار که بازار علیه شما حرکت می‌کند، استراتژی خود را کنار بگذارید، مدیریت هوشمندانه پول را تمرین کنید و ثابت قدم باشید. هرچه زمان بیش‌تری برای یادگیری و تمرین یک استراتژی خاص صرف کنید، در اجرای آن مهارت بیش‌تری خواهید داشت. همچنین، روشمند بودن در رویکردتان به شما درک بهتری از اینکه کدام استراتژي نتیجه‌بخش است و کدام استراتژي مناسب نیست، ارائه می‌دهد.

اگر استراتژی خود را اغلب تغییر دهید یا پیچیدگی‌های غیرضروری را اضافه کنید، تعیین دقیق عوامل موثر بر عملکرد شما دشوارتر می‌شود. هنگامی که شک دارید، به اصول اولیه پایبند باشید و با روند معامله کنید تا شانس را در کنار خود نگه دارید.

آشنایی با چرخه‌های معاملاتی در بازار فارکس

سیستم‌های معاملاتی بازار فارکس همان چیزی است که اغلب «سیستم‌های واکنشی» نامیده می‌شوند. عوامل زیادی در کار هستند و نمی‌توان کمیت آن‌ها را اندازه‌گیری کرد تا امکان تصمیم‌گیری فراهم شود. بنابراین، معامله‌گران بازار فارکس روند معامله را انجام می‌دهند. به عبارت دیگر سعی می‌کنند زمان بازار را تعیین کنند.

اکثر معامله‌گران موفق بازار فارکس معتقدند که بازارها دارای چرخه هستند. این چرخه نتیجه رفتار انسان در بازارهاست. در نتیجه‌ی این رفتار ذاتی انسان، به نظر می‌رسد روندها در بازار تکرار می‌شوند. اگر یک معامله‌گر بتواند این روندها را ترسیم کند و حرکت‌های آینده را پیش‌بینی کند، می‌تواند ثروتمند شود. بخش مهم در اینجا تشخیص مراحل مختلف بازار است و اینکه بدانید در حال حاضر در کدام مرحله هستید.

 

 

در این بخش، خواهیم فهمید که چگونه یک معامله‌گر می‌تواند چهار مرحله مختلف در چرخه معاملات را تشخیص دهد. همچنین نگاهی خواهیم داشت به اینکه چگونه یک معامله‌گر می‌تواند از این اطلاعات برای انجام معاملات سودآور استفاده کند.

تعادل: میانگین متحرک

تجارت به معنای درک چیستی تعادل است. تعادل قیمت درست بازاری است که سهام باید در آن به‌طور ایده‌آل به فروش برسد. اگر قیمت بازار کم‌تر از حد تعادل باشد، موقعیت معامله‌گر باید طولانی‌تر شود. اگر قیمت بازار بالاتر از حد تعادل باشد، معامله‌گر باید جفت ارز را بیش از حد قیمت‌گذاری کند.

معامله‌گران بازار فارکس تعادل را به‌عنوان میانگین متحرک قیمت‌های گذشته تعریف می‌کنند. میانگین متحرک برای دوره‌های مختلف محاسبه می‌شود. آن‌ها را می‌توان برای 50 روز یا 200 روز یا بیش‌تر محاسبه کرد. بسته به اینکه یک معامله‌گر می‌خواهد چقدر بلندمدت یا کوتاه‌مدت معامله کند، می‌تواند از میانگین متحرک برای تعیین قیمت تعادلی استفاده کند.

مرحله 1: محدودیت دامنه‌ی قیمت

در غیاب هر گونه روندی در بازار فارکس، جفت ارزها به محدودیت دامنه تمایل دارند. آن‌ها بین بالا و پایین‌های قابل پیش‌بینی روزانه در نوسان هستند. گاوهای بازار سعی می‌کنند قیمت را افزایش دهند، اما بلافاصله با مقاومت خرس‌ها روبرو می شوند.

اگر قیمت فراتر از یک محدوده معین به سمت پایین حرکت کند، بار دیگر نیروهای تعادلی قیمت‌ها را به حالت تعادل برمی‌گردانند. در چنین سناریوهایی، معامله‌گران بازار فارکس باید چندین معامله کوتاه‌مدت انجام دهند. آن‌ها باید پس از حرکت چند پیپ بفروشند، زیرا در غیر این صورت قیمت‌ها کاهش می‌یابد.

 

حرکات قیمت محدود معمولاً به یک شکست ختم می‌شود که مرحله دوم این چرخه است. هر چه حرکات قیمت محدود طولانی‌تر باشد، شکست بزرگ‌تر است. همچنین، برخی از فعالان بازار فارکس ممکن است سعی کنند ظاهری جعلی از شکست ایجاد کنند.

معامله‌گران بازار فارکس می‌توانند با بررسی حجم معاملاتی که اتفاق می‌افتد، از فریب خوردن توسط این دستکاری‌کنندگان بازار جلوگیری کنند تا مطمئن شوند که آیا فرآیند کشف قیمت مطابق با هدف عمل می‌کند یا خیر.

مرحله 2: شکست قیمت

دومین مرحله دو مرحله شکست است. این مرحله‌ای است که بازار اینرسی (ایستایی) خود را می‌شکند. به این معنی که حرکات محدود دامنه در این مرحله به روندهای صعودی یا نزولی واضح تبدیل می‌شوند. مرحله شکست بسته به‌سرعت جفت ارز زیربنایی می‌تواند چند شکل داشته باشد.

مستقیم به بالا: در صورتی که تغییر شدیدی در قیمت ارز اصلی ایجاد شده باشد، این حرکت می‌تواند مستقیماً به سمت بالا منتهی شود. این رخداد نسبتاً سریع اتفاق می‌‌افتد و پس از آن قیمت‌ها بالا می روند.

معامله گران یا باید زودتر وارد معامله شوند یا اصلاً نباید وارد معامله شوند. ورود به این معامله بعداً می‌تواند به معنای مواجه شدن با قیمت ثابت یا نزولی باشد.

قله‌ها و دره‌های بالاتر: اگر شکست ناشی از تغییر واضح و قابل شناسایی در اصول نباشد، حرکت ممکن است چندان یک طرفه نباشد. در این صورت، بازار با حرکت رو به بالا با مقاومت مواجه خواهد شد و در هر نقطه به قیمت بالاتری خواهد رسید.

همچنین، هر فرورفتگی نیز بالاتر از قبلی خواهد بود. از این رو، قیمت ممکن است در رابطه با نقاط میانی کاهش یابد، اما فقط در مقایسه با قیمت اصلی افزایش می یابد. توجه به این نکته ضروری است که در این مرحله میانگین متحرک قیمت افزایش می‌یابد. از این رو، تجزیه و تحلیل روند درون خود، بازگشت به تعادل را به همراه دارد.

مرحله 3: افول

همانطور که از نام آن پیداست، مرحله 3 زمانی است که قیمت‌ها به اوج می‌رسد و شروع به بازگشت به سطوح قبلی می‌کند. این مرحله همچنین می‌تواند سناریوهای مختلفی بر اساس حرکت بازارها داشته باشد.

تنزل قیمت ناگهانی: بار دیگر اگر مبانی جفت ارز تغییر کرده باشد، بازار خیلی سریع واکنش نشان خواهد داد. قیمت‌ها در یک لحظه چندین درصد کاهش می‌یابد. پوزیشن‌های کوتاه یا باید خیلی سریع گرفته شود یا اصلاً گرفته نشود.

سقوط قله‌ها و فرودها: قیمت ممکن است در یک سری حرکات اوج کاهش یابد. این بدان معنی است که قیمت در یک خط مستقیم سقوط نمی کند بلکه در هر سطح با مقاومت روبرو می شود.

در این مرحله میانگین متحرک سقوط می‌کند و از این رو این مرحله به خودی خود امکان بازگشت را به همراه دارد.

مرحله 4: عدم قطعیت

پس از اتمام دوره بازار گاوی و خرسی، بازار فارکس با عدم اطمینان روبرو می‌شود و چرخه باید از نو شروع شود. با این حال، تعداد کمی از افراد قادر به حدس زدن مسیر آینده به درستی هستند. این مرحله با نوسانات به‌خصوصی مشخص می‌شود.

از آنجایی که هر نوع پیش‌بینی حتی با کمک شاخص‌های فنی بسیار دشوار است، عموماً به سرمایه‌گذاران توصیه می‌شود در این مرحله از بازار دوری کنند.

 

نحوه پیش‌بینی حرکات بازار فارکس

پیش‌بینی جهت‌ها و حرکات در بازار فارکس آسان نیست، اما در حال حاضر، معامله‌گران ابزار و منابع بیش‌تری نسبت به قبل در اختیار دارند. در این قسمت، ابزارهایی را بررسی می‌کنیم که معامله‌گران می‌توانند برای پیش‌بینی حرکت ارز و نرخ ارز در بازار فارکس از آن‌ها استفاده کنند.

رشد اقتصادی

وضعیت و عملکرد کل اقتصاد یک کشور، با تمرکز بر داده‌هایی مانند تولید ناخالص داخلی (GDP)، که رشد یا کوچک‌شدن اقتصاد را اندازه‌گیری می‌کند، قابل بررسی و پیش‌بینی است. زمانی که یک اقتصاد در حال بهبود است، به‌طور کلی به یک ارز قوی‌تر در بازار فارکس تبدیل می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران را به بازارهای مالی‌ای که در آن حضور دارد، جذب می‌کند، به‌طوری که معامله‌گران باید از ارز محلی برای خرید سهام یا سایر دارایی‌های مالی در کشور استفاده کنند.

تورم

سرعت افزایش قیمت کالاها و خدمات بر سیاس‌ های پولی یک کشور تأثیر می‌گذارد، مانند احتمال افزایش نرخ بهره، که به نوبه خود بر نرخ ارز تأثیر می‌گذارد. معیارهای اصلی تورم که برای پیش‌بینی حرکات یک ارز در بازار فارکس باید در نظر گرفته شوند، شامل شاخص قیمت خرده‌فروشی (RPI) و شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) هستند.

نرخ بهره

نرخ بهره یکی از بزرگ‌ترین تاثیرات را در بازار فارکس دارد. نرخ‌های بهره بالاتر معمولاً منجر به ارز قوی‌تر می‌شود، زیرا باز هم، سرمایه‌گذاران را جذب می‌کند تا پول خود را در حساب‌های پس‌انداز یا سایر ابزارها سرمایه‌گذاری کنند تا از نرخ‌های پس‌انداز بالاتر پیشنهادی بهره‌مند شوند و تقاضا برای ارز محلی در بازار فارکس افزایش یابد.

تراز تجاری و سرمایه

با توجه به ماهیت بازار فارکس بین‌المللی، تغییرات در مقدار پول یا تجارتی که در داخل و خارج از یک کشور جریان می‌یابد بر پول آن کشور تأثیر می‌گذارد. برای مثال، اگر صادرات کاهش یابد، ارز کشوری که شدیداً به صادرات متکی است، کاهش می‌یابد.

برای سرمایه، هر نشانه‌ای مبنی بر اینکه سرمایه گذاران و معامله گران پول خود را از کشور خارج می‌کنند، می‌تواند نشانه‌ای از تغییر احساسات در بازار فارکس باشد.

اشتغال و دستمزد

سطح اشتغال را می‌توان با قدرت کلی یک اقتصاد مرتبط کرد، اما حرکت دستمزدها به همان اندازه مهم است. اگرچه افزایش اشتغال نشان از تقویت اقتصاد دارد، رکود دستمزدها می‌تواند نشان‌دهنده درآمدهای قابل تصرف و وضعیت مالی شخصی مردم باشد.

ژئوپلیتیک (سیاست جغرافیایی)

علاوه بر انبوه داده‌های اقتصادی، تحولات جهان سیاسی نیز بر بازار فارکس تاثیر می‌گذارد. با وجود ارزهایی که نماینده کشورشان هستند، نرخ ارز تحت تأثیر سیاست دولت و روابط بین‌الملل قرار می‌گیرد و به دلیل اختلال در وضعیت موجود سیاسی متزلزل می‌شود.

تحلیل تکنیکال برای پیش‌بینی بازار فارکس

در حالی که تحلیل بنیادی به دنبال شناسایی دلایلی است که چرا نرخ ارز در آینده تغییر خواهد کرد، تحلیل تکنیکال به دلیل تغییر قیمت‌ها توجهی نمی‌کند. تمام تحلیل‌های تکنیکال با استفاده از نمودارهای قیمت انجام می‌شود که عملکرد نرخ یک ارز را در طول زمان نشان می‌دهد.

مفهوم تحلیل تکنیکال تماماً بر عرضه و تقاضا متمرکز است و از ابزارهای مختلفی برای یافتن روندها و الگوهای گذشته استفاده می‌کند، با این باور که همان الگوها و روندها دوباره تکرار خواهند شد.

تحلیلگران تکنیکال بازار فارکس بر این باورند که با این الگوها و روندها که از حال و هوای بازار و هرگونه تغییر در احساسات خبر می‌دهد. هدف این است که آن‌ها را قبل از وقوع شناسایی کنیم تا از فرصت استفاده کنیم.

تحلیل تکنیکال اغلب برای استراتژی های کوتاه مدت، مانند معاملات روزانه یا معاملات نوسانی در بازار فارکس استفاده می‌شود.

سخن آخر

معاملات بازار فارکس چندین مزیت را نسبت به سایر بازارها ارائه می‌دهد. از مزیت‌های این بازار می‌توان به انعطاف‌پذیری با انواع قراردادها و معاملات تقریباً 24 ساعته اشاره کرد. بازار فارکس همچنین به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا 500 برابر معاملات خود را افزایش دهند که می‌تواند سود را افزایش دهد.

 

{{ message_need_to_login }}
{{language.message_not_empty}}
{{count_of_comments}} 
{{massage_and_class_chat.message}}
{{massage_and_class_tariff.message}}